Ontmoetingen en Afscheid

Djalí 1997-2010

Laten we eerst maar beginnen met het trieste nieuws van vandaag. We hebben helaas moeten besluiten om Djalí in te laten slapen... Ondanks de geweldig goede zorgen van Richard en Jacqueline ging het al een tijdje niet goed met haar. De hernia speelde ongeveer een maand geleden zo hevig op, dat we dachten dat het toen al zover was om haar in te laten slapen. Maar uiteindelijk ging het toen weer wat beter dankzij sterke pijnstillers. Ze kwam echter eigenlijk niet meer uit haar mandje en elke beweging deed haar ontzettend zeer. Het achterlijf deed niet meer mee. Vannacht bleek ook haar voorlijf uit te vallen en heeft ze de hele nacht gekermd van de pijn. Alles in overweging nemende hebben we besloten dat dit het moment was om haar in te laten slapen. Een nare beslissing, zeker van deze afstand. We zijn erg dankbaar voor de goede zorgen die ze van Rich en Jacq mocht krijgen de afgelopen 2 maanden.


Goed, dan nu terug naar Arlington. We zijn afgelopen weekend naar een "Haring en Palingavond" geweest van de Nederlandse Vereniging in Washington. Ik had er eigenlijk niet zo'n zin in omdat ik voorspelde dat het een oude-van-dagen feest zou worden.
Dat was ook deels zo: oudere Nederlanders die met een knauwend Amerikaans accent proberen Nederlands te spreken en met overdreven gretigheid in een mottige haring bijten en zich vol laten lopen met jenever omdat ze "zich niet meer kunnen herinneren wanneer ze dit godendrankje voor het laatst gedronken hebben"... (waarschijnlijk bij het vorige feestje van de NL vereniging?)
Maar buiten deze groep waren er ook opvallend veel jongere mensen en zelfs kindjes van Simons leeftijd. We hebben heel gezellig staan praten met een gezin uit Utrecht die hier ook voor 9 maanden zijn. We hebben met veel wederzijdse herkenning onze ervaringen uitgewisseld over al het geregel voordat we hierheen konden. En dan blijkt dat het qua ziektekostenverzekeringen nog erger kan: zij moet in Nederland gaan bevallen in maart, omdat de verzekering het niet "aandurft" dat ze dat in de USA doet...

Gisteren zijn we bij de buren geweest omdat Simon mocht helpen de boom op te tuigen. Hij mocht alle "ornaments" in de boom hangen, wat hij met overgave deed. Vooral de ornamenten van de Disney-prinsessen vond hij geweldig, die konden dan ook bewegen!
Daarna heeft hij zich geweldig vermaakt met de speeltjes van de katten én heeft hij voor het eerst met een WII gespeeld terwijl papa en mama heerlijk aan een wijntje zaten.



Boom optuigen bij de buren



Voor het eerst op de WII (bowlen)