Visumfeestje in Amsterdam

Afgelopen donderdag hadden we een afspraak bij het Amerikaanse Consulaat in Amsterdam om onze visa te regelen. Op internet licht je al je hele doopceel, en gewapend met die prints, de beruchte foto's en een 12 cm dikke stapel papieren (bewijsstukken van huis/hypotheek/werk/verzekering etc etc etc) gingen we op pad.
Ruim op tijd, want we wilden niet te laat verschijnen, meldden we ons ter plaatse. Er stonden al enkele mensen te wachten voor het hek en na ons groeide de rij al snel aan. Na een behoorlijke tijd én nadat de eerste regendruppels vielen, kwamen er twee guards aan: of er mensen in de rij waren die géén electronic divices bij zich hadden?
De mensen met mobieltjes werden in de oorspronkelijk rij gelaten, links van het hek, de anderen "mochten" in een andere rij, rechts van het hek. Op de vraag of het een probleem was om een mobieltje bij je te hebben werd gezegd: "No, no, it's no problem".
Ik had de mijne meegenomen, aangezien Simon op de creche was en je als moeder toch bereikbaar wilt zijn...
Karel stond met Abel in de draagzak, en die begon het wat minder naar zijn zin te hebben. Nu hebben ze daar blijkbaar een zwak voor, want Karel mocht naar binnen, samen met de rij zonder mobieltjes.

Wij (de rij mét) werd na verloop van tijd langs de intercom geleid: naam? afspraaktijd? Ga maar in de rij rechts staan... Dus daar stonden we weer, nu in de andere rij, nog steeds buiten het hek en inmiddels in de stromende regen (wel een plu meegenomen gelukkig).
Laatkomers werden wel binnengelaten, als ze tenminste mobielloos waren.
Eén man begon zich te beklagen; hij stond er al 3 kwartier en wanneer er nou toch eens opgeschoten kon worden enzo: deze man is nóg 3 kwartier buiten het hek gehouden.
Toen we vervolgens 3 bij 3 naar binnen mochten moetsten we onze telefoon in werking laten zien, hem vervolgens uitzetten, batterij verwijderen en zo inleveren bij de guard.
Langs de metaaldetector en húp in de volgende rij, waar wederom de mensen zonder mobiel voorgelaten werden.

Eindelijk mocht ik dan het gebouw binnen, papieren afgeven en in de wachtruimte plaatsnemen (waar Karel en Abeltje 40 minuten op mij hebben zitten wachten).

Maar eind goed al goed, binnen ging het vlot (het "interview" met de consulair medewerker bestond uit twee vragen: what's the purpose of your visit? en do you have a place to live?) en vandaag zaten er 4 visa bij de post!!!